Trudno dzisiaj wyobrazić sobie Kościół Mariacki bez tego co w nim najcenniejsze. Kim był twórca znajdującego się w nim ołtarza? Skąd przybył, skąd czerpał inspiracje i czy życie wielkiego Wita Stwosza zawsze było usłane różami?
Na początek dzieci z klasy III b oglądnęły film „Historia żółtej ciżemki”. Odbywając podróż w czasie do średniowiecznego Krakowa, przyglądały się codziennemu życiu i surowemu średniowiecznemu prawu. Odwiedziły też w pracowni niezwykłego snycerza.
Dzień później, 17 listopada, zgłębiały biografię mistrza i dzieje wielkiego ołtarza, uczestnicząc w warsztatach „Kłopoty Wita Stwosza”.
Dzięki wspólnemu działaniu, uczniowie zbudowali kościelną wieżę. Zobaczyli trzy rodzaje drewna (lipę, modrzew i dąb), z których zbudowany jest ołtarz, wiedzą, że najłatwiej rzeźbi się w lipie, a modrzew twardnieje w wodzie jak kamień. Dzieci dowiedziały się też, że ołtarz jest penaptykiem czyli składa się z pięciu części. Wiedzą jakie sceny zostały tu wyrzeźbione. Porównały swój wzrost, ze wzrostem prawie trzymetrowego św. Jakuba (taką wysokość mają główne figury z ołtarza). Zdumiały się, że praca nad tym wielkim dziełem trwała dwanaście lat, i że modelami byli często zwyczajni ludzie. Dowiedziały się też o kłopotach mistrza po opuszczeniu Krakowa i zdziwiły się kaprysami fortuny. Przenosząc się natomiast w XX wiek śledziły losy ołtarza podczas wojny i cieszyły się, że został odzyskany.
To było dla wszystkich niezwykłe spotkanie ze sztuką. Ale, aby odbiór był pełny, dzieci muszą jeszcze zobaczyć oryginał. Za miesiąc, za dwa, w niedalekiej przyszłości.